اگه دستامُ بگیری

خیالِ دستانت رهایم نمی کند .

می شه دستامُ بگیری وقتی این ترانه خوابه

وقتی بغضِ تلخِ نشکن دوباره تویِ صدامه

می شه دستامُ بگیری وقتی گُم شدم تو رویا

وقتی که سایه ی مرگم روبرومه پا به پامه

اگه دستامُ بگیری می گذرم از کوچه ی خواب

گم می شم بازم دوباره توی اون چشمایِ بی تاب

کاشکی دستامُ بگیری وقتی که ترانه خسته س

وقتی تویِ ظلمت شب پرِ پروانه شکسته س

کاشکی دستامُ بگیری وقتی گم شدم تو آواز

جای دستایِ تو خالی مونده روی تنه ی ساز

اگه دستامُ بگیری می گذرم از کوچه ی خواب

گم می شم بازم دوباره توی اون چشمای بی تاب<

تویِ هر لحظه یِ عُمرم من هنوز یادِ توام

تویِ خونه، تویِ کافه، تو خیابون

یادمه هنوز عزیزم لحظه هایِ با تو بودن

وقتِ پرسه، تویِ کوچه، زیرِ بارون

یادتم هنوز همیشه یادِ اون چِشمای بی تاب

یادتم وقتی بیدارم یادتم حتی توی خواب

حالا تو نیستیُ اما من هنوز یادِتم هر دم

زیرِ بارون، وقتِ گریه، وقتی تنهام

یادتم عزیز همیشه با منه هنوز خیالت

وقتِ خلوت، وقتِ تنهایی تو شبهام

وقتی بیدار می شی از خواب تویِ هر روزِ دوباره

روی تقویم رو دیوار بکش عکسِ یه ستاره

که یادت نره که هر روز داری قد می کشی هردم

باید با دنیا بجنگی باید آماده شی کم کم

دنیایِ منُ تو خوابه حبسیِ دستِ عذابه

اینجا عُمرِ شب بلنده اینجا روشنی سرابه

دنیایِ منُ تو زشته تاریکیِ تو سرنوشته

اینجا هر کی رُ می بینی دنبالِ راه بهشته

دنیامون خوابه عزیزم مستِ تکرار

چشماتُ وا کن که باید بشه بیدار

دنیامون زشتهُ اینجوری قشنگ نیست

هر طرف شاخه گُلی رفتهِ سرِ دار

داداشی دنیا سیاهه خوشبختی اسیرِ چاهه

پاشو کاری کن برادر هر طرف فریادِ آهه

عزیزم دنیا اسیره، دستامُ بگیر که دیره

منُ تو ما بشیم اونوقت وقتِ مرگ دیو پیره

دنیامون خوابه عزیزم مستِ تکرار

می شود

باور کن همه چی ممکن است

حتی ساخت خانه روی باد

اگر من و تو ما بشویم

حالا دستم را بگیر  ...

                                                                   التماسی ست مرا تا بدانم که کجایی ؟

دلم گلایه دارد بسیار

و زبانم پر است از حرف شکایت وار

 اما مغز فرمان می دهد

 تا زمانی که ممیزی ها احساس را سانسور می کنند ، هیچ نگو

چرا که گفته ات اگر چه حقیقت باشد ، هرز می رود .

دیگر

تمام نمی شوم

من و گنجشک و چلچه ...

پس

چیست در عمق وجودم

نهیب بی کسی را جار می زند :

پریشان نشو

خاطره یی دور از توست!

یادت هست
اولین بارمان بود
با هم تجربه کردیم

      نگاه را
           هوس را

                حرف را
                     عشق را
                           سکس را

                               خیانت را
                                                   ببین از

                                                   کجا به کجا رسیدیم .

تنهایی چه غم سختی می تواند باشد
وقتی نزدیکترین ها از درک عقاید انسان عاجزند !

من لبریز از مردگی ام

چرا عزرائیل به سراغم نمی آید ؟

می ترسم دیرگاهی بیاید که من تازه لذت را فهمیده باشم !