دلم گلایه دارد بسیار

و زبانم پر است از حرف شکایت وار

 اما مغز فرمان می دهد

 تا زمانی که ممیزی ها احساس را سانسور می کنند ، هیچ نگو

چرا که گفته ات اگر چه حقیقت باشد ، هرز می رود .

دیگر

تمام نمی شوم

من و گنجشک و چلچه ...

پس

چیست در عمق وجودم

نهیب بی کسی را جار می زند :

پریشان نشو

خاطره یی دور از توست!