اگه دستامُ بگیری
خیالِ دستانت رهایم نمی کند .
می شه دستامُ بگیری وقتی این ترانه خوابه
وقتی بغضِ تلخِ نشکن دوباره تویِ صدامه
می شه دستامُ بگیری وقتی گُم شدم تو رویا
وقتی که سایه ی مرگم روبرومه پا به پامه
اگه دستامُ بگیری می گذرم از کوچه ی خواب
گم می شم بازم دوباره توی اون چشمایِ بی تاب
کاشکی دستامُ بگیری وقتی که ترانه خسته س
وقتی تویِ ظلمت شب پرِ پروانه شکسته س
کاشکی دستامُ بگیری وقتی گم شدم تو آواز
جای دستایِ تو خالی مونده روی تنه ی ساز
اگه دستامُ بگیری می گذرم از کوچه ی خواب
گم می شم بازم دوباره توی اون چشمای بی تاب<

